| تبليغات | X |
 |
 |
|
| هجرانی دیگر و من چه زار و پریشانترم از فراغت مادرم! |
|
خدايا تموم اين چند روز گذشته و مخصوصاً ديروز و به خودت پناه آوردم از شر وسوسه هاي شيطون از دست اين همه غم و تنهايي فقط از خودت كمك خواستم
دوباره اشك و به چهرم هديه داد .. خدا جونم اگه تورو نداشتم به كي بايد پناه مي بردم تا دل شكستم آروم بگيره؟ عزيز خدام ميدوني كه تموم ديشب و با خودت حرف زدم و هي از اين پهلو به اون پهلو كردم .. گاهي اشك ريختم و گاهي هم صلوات فرستادم..
حسرتشون تموم زندگيم و سياه كنه 8 ساله كه اين سياهي با منه و من وهمراهي ميكنه چرا بايد وقتي دوسم ندارن من به هواي بودنشون اشك بريزم؟؟؟
من يادمه اون روز عاشق شدن تموم نگاهاش و حركتاش حرفي كه دلمو لرزوند .. همه ي خاطره هاي كوچيكي كه با هم داشتيم.. روز تولدش بعد اين همه سال .. ولي اون حتي اون گهگاه خاطره ها رو فراموش كنه چرا من بايد هنوز برم آرشيو نت و تموم آف و تموم بارهايي كه باهم چت كرديم و بخونم اشك بريزم ولي من حتي برا اون نباشم چه بمونه يادي از من!
بعد رسول ، بعد 5 ، 6 سال از اون روزا با وحيد دوست شدم يادته خدا؟آره باهم عهد و پيمانها بستيم حرفها زديم يادته اون روزا حسرت با من بودن و داشت ؟يادته خدا چقد دوسم داشت يادته قرار بود من جز اون كسي رو انتخاب نكنم ؟ ولي خدا اونم يادته كه چه آسون رهام كرد؟؟؟چه آسون دختري كه خونوادش براش انتخاب كردن قبول كرد و منو به دست غم سپرد هيچ به اين فكر نكرد كه بعد اون من به چه روزي ميفتم ميدونم كه همه ي اينا يادته..چون براي همه ي اونا چقد اشك ريختم چقد زجه زدم حتماً برا اينم كه شده اينا همش يادته .. همه ي حرفم اينه اگه اون روزا دوسم داشت و الان ديگه دوسم نداره ديگه نبايد از اون خيابون كه هر روز گذر منه به ياد كسي بيفتم كهبهم چشم ميدوخت و حس دوست داشتنa,و از چشاش به دلم ميريخت چون اون حالا برا خودش زني ،
حتتي نفرتشونم عذابم ميده نبايد باشه هيچ حسي از اونايي كه سنگدل و بي مرام و دوروغگو بودن ..
اعتماديه ولي هنوز تشنه ي محبت كردن و محبت ديدن بودم دنبال شونه ايي كه سرم و بذارم روش .. دنبال دستايي كه اشكام و پاك كنه ولي ديگه دوباره كسي رو خواستن و دوباره به يكي دل دادن سخت بود خدا خيلي سخت .. نه يه دست رفيق دستام ،نه شريك غم بودي واسه كم كردن دردام ،خيلي خيلي كم بودي .. آره اگه ميگم از ديروز بعد مهموني دوباره اشك مهمون اين چشاي من شده چون به این فکر میکردم چرا دوست داشتنایی که ابراز میشه همش دروغ و فریبه.. یه احساس زودگذر .. ميگما خدا ديشبم تو راه همش اينو ازت پرسيدم كه چرا همه چی دروغه فریبه .. نميتونه دستم و بگيره و بلندم كنه نه ! چون هنوز تورو احساس ميكنم خداي شاهدم ! كه همه ي زجه هامو ديدی ..كاش هميشه اسير احساسم نبودم كاش كمي عاقل بودم و كميم هوس باز .. آره همه ي آدماي هوس باز تو اين روزگار گنديده برندن .. ولی نه ..
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه نوزدهم مهر 1385ساعت 12:25 PM توسط غریبه .. |
|
امروز ۱۸ مهر ..
گفتي كه مرا دوست نداري گله اي نيست .. بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست .. گفتم كـه كمي صبر كن و گوش به من كن .. گفتي كــه بايـــد بـــروم حوصله اي نيست ..
جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست .. رفتي ..تـــو خدا پشت و پنـاهت ، به سلامت.. بگـــــذار بســـوزد دل من مسئــــله اي نيست ..
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هجدهم مهر 1385ساعت 12:46 PM توسط غریبه .. |
|
|
می شد از بودن تو، عالمی ترانه ساخت کهنه ها رو تازه کرد از تو یک بهانه ساخت با تو می شد که صدام همه جارو پر کنه تا قیامت اسم ما قصه ها رو پر کنم اما خیلی دیر دونستم ،تو فقط عروسکی کور و کر بازیچه ی باد مثل یک بادبادکی دل سپردن به عروسک منو گم کرد تو خودم تو رو خيلي دير شناختم وقتي كه تموم شدم نه يه دست رفيق دستام نه شريك غم بودي! واسه حس كردن دردام خيلي خيلي كم بودي! توي شهر بي كسي ها تو رو از دور مي ديدم با رسيدن به تو افسوس به تباهي رسيدم شهر بي عابر و خالي شهر تنهايي من بود! لحظه ي شناختن تو لحظه ي تموم شدن بود مگه مي شد از عروسك شعر عاشقونه ساخت؟؟؟؟؟ عاشق چيزي كه نيست شد ،روي دريا خونه ساخت؟؟؟؟؟ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه سیزدهم مهر 1385ساعت 1:55 PM توسط غریبه .. |
|
روزها بود گم شده بودم یا شاید هم گم کرده بودم ! راه رها شدن از فریادهای درونم را ، اینجا که رسیدم ، رودخونه بود و درخت ، کوه و پرنده ، ساز و آواز .. اما کسی نبود ! یک هم راز ، یک هم درد .. ساز داشتن اما ، کسی نوای دل مرا نمی نواخت ، گم کرده بودم همه چیزهای خوب را .. نغمه ی دلم خاموش شده بود .. و ..
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه یازدهم مهر 1385ساعت 2:39 PM توسط غریبه .. |
|
|
« بعونک یا لطیف » سپاس و ستایش خدایی را سزاست که ماه خود ، ماه رمضان را راهی از راه های احسان خویش قرار
داد ؛ ماه روزه ، ماه اسلام ، ماه پاکی ، ماه آزمایش و ماه به پا خاستن برای شب زنده داری ...
خدایا ! بر محمد و آلش دورد فرست و شناخت و فضیلت و برتری این ماه و بزرگداشت حرمت آن را ، و
خویشتن داری از آنچه نهی کرده ای بر دلمان بیفکن و مارا به روزه داری به آن ، یاری فرما ؛ آنگونه که
اعضای خویش را از گناه باز داریم و آنها را در راه رضای تو بکار گیریم ...
خدایا ! از تو میخواهم که به حق این ماه و به حق کسی که از آغاز تا به انجام آن به درگاه تو بندگی
میورزد، مارا به کرامتی که در این ماه به دوستان خود وعده کرده ای ، شایسته گردانی و آنچه را که در
این ماه بر طاعتگزاران کوشا واجب نموده ای ، لازم فرمایی و ما را ازآنانی قرارده که در سایه رحمت تو به
بالاترین مرتبه بهشت سزاوارند ...
خدایا به حق محمد و آلش در این ماه عزیزاز گناهان من بگذرکه تو را به بخشندگی میشناسم مرا ببخش
تا من نیز بتوانم خود را ببخشم که کمرمن! زیر کوله بار گناه خمیده شده و اگر هنوز هستم و هنوز سر بر
آستان تو میگذارم و اگر سجاده به سوی قبله ی تو باز میکنم و اگر بر این سجاده سجده زده و اشک
میریزم چون تویی امید ناامیدم چون هنوز امید به بخشش تو دارم مرا بیامرز..
همه ی این بندگان را بیامرز..
آمین.. |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پنجم مهر 1385ساعت 9:59 PM توسط غریبه .. |
|
خوب ميخوام بگم سلام .. شايد اين كلمه ي مقدس يه معجزه ي كوچول موچول بكنه و منو از اين .. از اين .. از اين ..چي يگم از اينهمه غم يا بهتر بگم نا اميدي رهاييم بده .. خوب تو اين چند روز حال خوشي نداشتم و هر وقتم به وبلاگه سر ميزدم ميديدم واي چه خبره چقددرد و نا اميدي داره تو ش وول ميخوره .. نفرتم اومد از اينهمه غم .. نميدونم اين وبلاگ و ترك كنم و يه وبلاگ جديد وقتي كه خوشي در خونه ي دلم رو زد بسازم يا همين جا بمونم و ادامه بدم و بذارم اين خونه ي تاريكم رنگ لبخند و اميد و هم ببنه آخه طفلي چه گناهي كرده كه اينهمه غم باد بگيره.. خلاصه كه فكر كنم هنوز هستم .. بچه ها خوب ببخشيدم بعضي وقتا با غمام انرژي منفي ميدم .. تحملم كنيد هر چند بعضيا بودن كه تحملم نكردن دِ بدو كه رفتن .. مهم نيست دوستوبايد تو روزاي غم و سختي شناخت .. من خوبم!.. هنوز خول خول نشدم .. بچه ها برام دعا كنين .. دعا كنين اين عادت غم از سرم بپره .. واقعاً گاهي فكر ميكنم ديگه بهش عادت كردم ولي تركش ميكنم .. بخاطر خودم .. ميخوام باشم .. ميخوام عاشق باشم .. ميخوام محبت كنم .. محبت ببينم و مهمتر از همه فراموشش كنم كه تنها بهونم تركم كرده .. ميخوام بهونه براي زندگي كردن خودم باشم .. خودِ خودم ..
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سوم مهر 1385ساعت 10:15 PM توسط غریبه .. |
|
وقتی خوب فکر میکنم میبینم از این دنیا هیچ نصیبی بجز بدبختی نداشتم به هیچکدوم از چیزایی که میخواستم نرسیدم از کسایی که دوسشون داشتم کنار افتادم .. من کجای این دنیام؟سهم من از این زندگی چیه؟وقتی میدونی هیچ جای این دنیا کسی انتظارتو نمی کشه کسی به خیال تو به خواب نمیره .. کسی به شوق تو چشماشو باز نمیکنه.. پس من برا چی زنده ام .. من به هیچ کدوم از عشقام نرسیدم اگه میگم عشق نه فقط عشق به دوپا نه عشق به کارایی که داشتم و نشدن .. نرسیدم .. ۸سال بهترین سالهای زندگیم و باختم .. ۸ ساله لبخند برام حرومه ..۸ ساله چشمام مهمونی جز اشک ندارن ..گونه هام جاده ی این اشکای منن .. بچه ها دیگه میخوام نباشم .. حال و حوصله ی هیچ چیز و هیچ کس و ندارم .. حتتی نتونستم برم دانشگاه .. اون ذره گرما هم از دستام پر کشیدن .. بازم سردِ سردم .. آغوشی کسی پناه من نیست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ نور امیدی تو دلم سوسو نمیزنه .. بچه ها میخوام نباشم .. میخوام بخوابم .. هیچوقته هیچوقتم بیدار نشم .. ولی من از اون یه وجب جا میترسم .. من از اون خاک سرد .. من از اون سنگ میترسم .. من میخوام روی تختم بخوابم.. لحاف و هم روم بکشم .. ولی نپوسم ، نگندم .. فقط چشام و به روی این همه بدیها .. دروغ و دوروییها .. فریب و تفاوتها ببندم .. شاید اونطوری روی آرامش و ببینم .. بچه ها من پیر شدم میفهمین پیر شدم من تو۲۴ سالگی از پا افتادم .. من از چشم دنیا افتادم .. من از چشم دنیا افتادم .. میخوام بــــــــــــــرم ..
|
|
+ نوشته شده در
شنبه یکم مهر 1385ساعت 11:18 AM توسط غریبه .. |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
مادرم ..
تو کوچه های بی کسی نیستی و پرسه میزنم آی آدما نیگا کنین غریب شهرتون منم! |
|
RSS
|
