اولین برف سال بلاخره بارید ..

 بعد کلی روزای بارونی تو شهر تبریز و چند روز هوای سرد ، داره برف می باره  .. از پشت پنجره به بارش

برف خیره شده بودم ..دلم گرفت ، چشام هوای باریدن کرد ..

 یادم اومد که خیلی وقته دل من روزهای بارونیه تبریز رو پشت سر گذشته و برف رو سرتا سر دل من

باریده ..رو همه ی خاطره های با تو بودن  و همشون و زیر کوله بار برف دفن کرده ..

دل همیشه سرد من اجازه آب شدن به برفارو نداد و نمیده تا اون خاطره ها دوباره تکرار بشن ..

چه میدونم شاید نباید تکرار بشن ..

رو خاطره های من اگه برف نشت .. رو خاطره های تو چی؟

تو با خاطره های که از من رو دل تو جا مونده بود چیکار کردی ؟ فراموششون کردی نه؟ نکنه بادی تند

اومد و همه رو با خودش برد؟ نکنه برات مردم؟ نکنه دیگه برات نیستم؟ همینطوره نه؟

 اگه که بودم حتماْ یه سراغی ازم میگرفتی ..مگه نه؟؟؟

بی خیال از قصه ی مرگ صدام ..

بی خیال از اینکه بارون چشام ..

بی خیال از این شکارِ  دل تو ..

هدفش گم شده ایی تیره نگاه ..

بی خیال از اینکه من پای عشقت جون میدم ..

بدون اینو یه روزی عشق و بهت نشون میدم ..

بدون از دوریت نمی میره دلم ..

از دل سرد تو میمیره دلم ..

رو دلم اینهمه سنگینی نکن ..

روزای خوبم و بارونی نکن .. 

بی خیال از اینکه من پای عشقت جون میدم ..

بدون اینو یه روزی عشق و بهت نشون میدم ..

                                                                                                            نمیدونم تا کی میخواد یادت آزارم بده ..               

رو در و ديوار اين شهر ، همش از تو يادگارِ

توي اين كوچه ي تاريك ، من و تنها نميذاره
 
ياد حرفاي قشنگت! كه تو  قلبم  لونه می كرد ..

ياد دلتنگي چشمات! كه من و بهونه مي كرد ..

مي زنه آتيش به جونم پس كجايي مهربونم؟

آخه من ترانه هام و واسه ي كي پس بخونم؟
 
دل من هوات و كرده.. آاااااااااخ كجايي نازنينم!؟

كاشكي بودي و مي ديدي .. .. ..

توي اين بازي كه ساختي، من همه هستيم و باختم
 
زير پات گذاشتي آخر،عشقي كه من از تو ساختم
 
مگه تو دوسم نداشتي ، از دلم خبر نداشتي ؟

دلت از سنگ شده انگار ، كه منو تنها گذاشتي ..

مي شينم منتظر اينجا تا تو برگردي دوباره

تا بشيني پاي حرفام ، بريم تا ماه و ستاره

مي دونم مياي يه روزي ، يه روزي كه خيلي ديره ..

يه روزی دل شكستم ! سر اين كوچه ميميره ..

مي زنه آتيش به جونم ، پس كجايي مهربونم!؟

آخه من ترانه هامو واسه ي كي پس بخونم؟
 
دل من هوات و كرده .. آاااااااااخ كجايي نازنينم!؟

كاشكي بودي و مي ديدي بي تو من تنهاترينم !؟

                                          بی تو من تنهاترینم .. 

باز دلم تنگ است ..
باز چشمانم باران مي طلبد ..
آسمان دلم ! پر از ابران سياه دلتنگي شده است ..
باز من تنهام ..
و در اين سكوت حتي صداي ساز هم آرامم نمي كند !
دل من! باز كوچك شده است ..
براي آنكه نمي دانم كيست !
ولي غيبتش مرا مي آزارد ..
من ! بي من شده ام ..
من خودم را گم كرده ام ..
كجــــــــــــــــــــــــــــــــــا ؟؟؟
...اين يكي را نمي دانم !!!

 چه کسی خواست

                          من و تو ،

                                           ما نشویم؟

                                                          خانه اش ویران باد !

من دلم میخواهد همه ی کودکیم را

                                             از سر طاقچه ی خاطره ها

                                                                                 بردارم ..

و به باغی ببرم که زمانی قد یک دنیا بود

                                              و کسی آنجا بود ..

و کسی آنجا بود که همه روز خدا

                                             جیبهایم را ..

                                                                             پر شادی میکرد ..